καλώς ήλθες, κύριε Μοσκοβισί

Είχαμε σχεδόν ξεχάσει ότι η δύναμη του δυνάστη είναι η αδυναμία του δυναστευόμενου.

Είχαμε ξεχάσει ότι το θάρρος της  Ευρώπης ήταν η έλλειψη θάρρους και τόλμης της Ελλάδας.

Μπορεί, βέβαια, να μην ήταν μόνο έλλειψη θάρρους και τόλμης του Έλληνα, αλλά να ήταν και ανικανότητα ή και προδοσία.

Πάντως είχαμε ξεχάσει ότι το θράσος που εκδήλωνε η Ευρώπη, ήταν η μάσκα που έκρυβε την αδυναμία της και το φόβο της.

Καλώς ήλθες, παραμονές εκλογών, κύριε Μοσκοβισί, αρμόδιε επί των χρηματικών υποθέσεων της Ευρώπης, για να μας φέρεις το μήνυμα της αισιοδοξίας. Γιατί, όλα, σχεδόν, τα ΜΜΕ, όργανα του Κεφαλαίου και της υποταγμένης πολιτικής εξουσίας, επιχειρούν συστηματικά να μας τρομοκρατήσουν, για τον "κίνδυνο" της Ελλάδας να φέρει - επιτέλους - στην εξουσία αριστερό κόμμα. Επιχειρούν να ελαχιστοποιήσουν την ελπίδα στην Ελευθερία και την πίστη στη δύναμη του Ανθρώπου.

Το πρόγραμμα των συναντήσεών σου – με όλους εκτός από το αυριανό πρόσωπο της Ελλάδας - ομολογεί, πια, ολοφάνερα το φόβο σου, το φόβο της Ευρώπης σου στο ενδεχόμενο να αναγκαστεί να συνομιλήσει με την Αξιοπρέπεια και να αντιπαρατεθεί με το Φιλότιμο.

Η Ευρώπη, όπως και κάθε δουλική νοοτροπία φοβάται καθέναν που δεν φοβάται!

Η Ευρώπη δεν ξεχνάει, ότι από την Ελλάδα ξεκίνησε όλο το κύμα ανατροπής του θρησκευτικού σκοταδισμού και της πολιτικής υποδούλωσης. Και τώρα φοβάται την αντιπαράθεση με απελευθερωμένες και διαυγείς συνειδήσεις πολιτών.

Η Ευρώπη τρομάζει, όταν δεν έχει μπροστά της τρομαγμένους συνομιλητές.

Η Ευρώπη, ως πολιτική εξουσία με τη δύναμη του πλούτου δεν μπορεί να εννοήσει, ούτε να μετρήσει τη δύναμη της Ανθρώπινης Βούλησης.

Και τώρα η Ελλάδα βούλεται να διεκδικήσει την Αξία του Ανθρώπου.

Στο κάτω-κάτω, εκεί που την έχουν καταντήσει οι «σωτήρες» της, δεν έχει πού να ακουμπήσει, παρά μόνο στις αιώνιες Αξίες, που φέρουν ελληνικές υπογραφές του μακρινού παρελθόντος της.

Τις υπογραφές των πρόσφατων εξήντα περίπου ετών μόνο σε «μνημόνια» ηττοπάθειας και προδοσίας τις βρίσκει η ιστορία.

Αλλά η Ελλάδα δεν έχει και τι άλλο να χάσει. Κι αν κάτι απόμεινε, μας έχει κιόλας προειδοποιήσει το τρικέφαλο έκτρωμα, ότι κι αυτό στους επόμενους μήνες θα μας το πάρει.

Διαφθορά, λεηλασία και προδοσία το πρόσωπο της πολιτικής εξουσίας. Διαστροφή, απάτη και ψέμα η εικόνα της «μαζικής ενημέρωσης». Και οι δυο μηχανισμοί του Κακού στο φόντο της παθητικής συνενοχής της θρησκευτικής εξουσίας.

Καλώς ήλθες, κύριε  Μοσκοβισί, τρομαγμένε ξένε, για να μας θυμίσεις, ότι ήρθε η ώρα να αναμετρήσει ο καθένας μας το μεγαλείο της ανθρώπινης Αξίας, να ορθώσει την εσωτερική δύναμη της Αξιοπρέπειας και του Δικαίου και να τιμήσει το Πρόσωπό του.

οι σπόροι και ο Σπορέας

Τούτες τις μέρες η πολιτική εξουσία της Ευρώπης μεταξύ των προεκλογικών ζυμώσεων απασχολείται και με το θέμα των σπόρων.

Είναι και πάλι που η σκευωρία του Κεφαλαίου προσπαθεί να επισημοποιήσει ένα ακόμα βήμα για την υποδούλωση του πολίτη της Γης.

Οι Σπόροι!

Αν το Κεφάλαιο πετύχει να αποκτήσει πνευματικά δικαιώματα στα φυτά και μονοπωλιακό έλεγχο των σπόρων, θα έχει σχεδόν πλήρη τον ποιοτικό και ποσοτικό έλεγχο της τροφής ανθρώπων και ζώων. Δηλαδή θα βασιλεύει επί της ανθρωπότητας της Γης με ψευδαίσθηση θεϊκής εξουσίας.

Η τρέλα της εξουσίας οδηγεί στην τέλεια παραφροσύνη.

Τρεις είναι οι Εξουσίες, που έχουν δηλώσει υποταγή στην Ύλη και στο Κεφάλαιο και καταδυναστεύουν τον άνθρωπο με το δικό της τρόπο η καθεμιά.

Τα χαρακτηριστικά της Πολιτικής Εξουσίας είναι η ανικανότητα, το θράσος και η αναίδεια στην παραγωγή νόμων, που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η συνενοχή της Θρησκευτικής Εξουσίας εκφράζεται με τη σιωπή και το πρόσωπο της φαρισαϊκής υποκρισίας.

Και το αμέτοχο των ακαδημιών των «γραμμάτων» και των «καλλιτεχνικών» συντεχνιών χαρακτηρίζει το «αφ’ υψηλού» υποταγμένο της μετριότητας.

Ποιοι μένουν για να αντιτάξουν ορθοφροσύνη και γενναιότητα αντίστασης; λίγοι συνειδητοί πολίτες χωρίς μεγάλες δυνατότητες παρέμβασης, χωρίς μέσα πρόσβασης στην ενημέρωση των πολλών και συχνά αποκλεισμένοι με το χαρακτηρισμό του ουτοπιστή, του γραφικού, ή του επικίνδυνου.

Και οι πολλοί; Φοβισμένοι και καταθλιπτικοί, χωρίς παιδεία ουσίας, χωρίς περηφάνεια πνευματικής καταγωγής, να στεγάζουν την αδυναμία τους σε κομματικές διελκυστίνδες, σε σωματειακές δραστηριότητες, σε ευκαιρίες εκμετάλλευσης της κρίσης, ή σε «αθώες» και ευχάριστες παρεΐστικες απασχολήσεις. Και από τη μια να αυτό-αναλώνονται σε έργα «κοινωνικής μέριμνας», απαλύνοντας στη συνείδηση των πολλών τη σκληρότητα της Εξουσίας, ενώ από την άλλη να καταβάλλουν συνεπέστατα το κόστος της διαφημιζόμενης κατανάλωσης, ή το αντίτιμο της θρησκευτικής πατέντας, ή να κραδαίνουν αλυσιτελείς μεταπτυχιακούς τίτλους.

Και μια και μίλησα για πατέντα είναι, ακριβώς, η λεπτομέρεια που φανερώνει τη σχέση του Κεφαλαίου με τη Θρησκευτική και την Πολιτική εξουσία. Το πιο θανατηφόρο κράμα!

Εδώ συνδέονται οι σπόροι και ο Σπορέας.

Από τότε που ο άνθρωπος βρέθηκε αιχμάλωτος στην Ύλη, ο Θεός του έδωσε τρία δώρα.

·        Πρώτα τους Νόμους Του για να ελευθερωθούν τα παιδιά του, οι χτίστες του Σύμπαντος, από τα δεσμά της Εωσφορικής Αταξίας.

Ευτυχώς, αυτοί οι νόμοι λειτουργούν αρμονικά στο Σύμπαν κατά τρόπο που ούτε άνθρωπος, ούτε διάβολος μπορεί να παρέμβει στη λειτουργία τους.

·        Το δεύτερο δώρο Του ήταν οι Σπόροι, προκειμένου να συμπληρωθεί η ελευθερία του ανθρώπου με τη διατροφική του αυτάρκεια. Με αυτό το δώρο πορεύτηκε ως τους τελευταίους αιώνες.

Ακόμα και τα πιο σημαντικά γεγονότα της ζωής του με ρύζι και στάρι, με λάδι και κρασί τα σημάδευε. Στη διάταξη των σπόρων του μήλου αποτυπώθηκε η συμπαντική εικόνα του ανθρώπινου όντος, στους σπόρους του ροδιού η γονιμότητα, στους σπόρους των λουλουδιών αποθηκεύτηκαν τα ιάματα, και το άρωμά τους χρησιμοποιούν οι Άγγελοι όταν έρχονται κοντά μας.

Αυτούς τους σπόρους, το πιο πολύτιμό τους, πρόσφεραν πάντα οι άνθρωποι ευχαριστήρια θυσία στο Δημιουργό τους: «τά Σά εκ τών Σών..!»   

·        Το τρίτο δώρο του Θεού προς τον Άνθρωπο είναι ο ίδιος ο Μεγάλος Σπορέας. Ο Χριστός έσπειρε το δικό Του Σπόρο, το Νόμο της Αγάπης και της Ενότητας με διάχυση της Ουσίας του στη Συμπαντική ψυχή. Έκτοτε, ο κάθε άνθρωπος μπορεί να αποτελέσει, όταν το θελήσει, την καλή γη, ώστε να βλαστήσει μέσα του ο Σπόρος ως «Ξύλον ευσκιόφυλλον και δένδρον αγλαόκαρπον» ολοκληρώνοντας την απελευθέρωσή του από την πλάνη της ύλης.

Όμως ο Διάβολος δεν ησυχάζει. Ίδρυσε και κυβερνάει τις θρησκείες.

Έτσι, το Σπόρο της Ελευθερίας τον παρέλαβαν τα ανώτερα θρησκευτικά ιερατεία, τον μετέτρεψαν σε Δόγμα, τον προσάρμοσαν στις ανάγκες των δικών τους άνομων συμφερόντων και τον χρησιμοποιούν σαν δική τους εφεύρεση, σαν δική τους πατέντα. Λες και η Αγάπη και η Ενότητα αποτέλεσε ανακάλυψη των επισκόπων και των καρδιναλίων.

Έκτοτε επέβαλαν στους ανθρώπους τα «πνευματικά τους δικαιώματα», έτσι ώστε κάθε απόπειρα ελευθερίας να επιχειρείται μέσω αυτών, που εισπράττουν το δικαίωμα της «πατέντας».

Ένα θεϊκό δώρο για τον άνθρωπο μετατράπηκε από τα θρησκευτικά ιερατεία σε μονοπωλιακό μέσον κέρδους, αύξησης της «ύλης» τους, ή της δύναμης επιρροής επί των πιστών.

Κάποια στιγμή το χριστιανικό ιερατείο ανακάλυψε το νηπιοβάπτισμα, με το οποίο κατόρθωσαν να έχουν αριθμητική αύξηση του «ποιμνίου» χωρίς αντιστάσεις συνείδησης. Βέβαια αυτή η αύξηση των οπαδών – πιστούς τους ονομάζουν - μετριέται μόνο με αριθμούς και όχι με την ποιότητα της συνειδητότητας. Αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει τη βιομηχανία της θρησκευτικής απάτης. Αρκεί που εισπράττουν τα δικαιώματα της θρησκευτικής τους πατέντας στο όνομα του Χριστού.

Με την τεχνική, λοιπόν, πατενταρίσματος του Χριστικού Λόγου, απομυζούν τους χυμούς του δέντρου της πνευματικής ελευθερίας, που ο ίδιος ο Χριστός έσπειρε στις καρδιές των ανθρώπων και καθυστερούν την καρποφορία του.

Έρχεται τώρα η δύναμη του Κεφαλαίου. Έχει, πιο πριν εξαγοράσει την πολιτική εξουσία, έχει εξασφαλίσει την ένοχη σιωπή του θρησκευτικού ιερατείου, κατευθύνει με τη χρηματοδότηση τομείς της επιστημονικής έρευνας και προσπαθεί να κρατήσει εξαρτημένη την ανθρώπινη προσωπικότητα στις συνθήκες μιας άνομης παραγωγής, μια άδικης διακίνησης και μιας απατηλής διαφήμισης.

Αφού το δώρο του Μεγάλου Σπορέα το αλλοίωσε και το πατεντάρισε η Θρησκεία, το Κεφάλαιο προχωρεί σε ολοκληρωτική υποδούλωση του ανθρώπου. Επιχειρεί να του αφαιρέσει την ελεύθερη χρήση και του άλλου δώρου που έλαβε, τους σπόρους. Πετυχαίνοντας αυτό το στόχο τον υποδουλώνει και βιολογικά.

Γνωρίζουν άριστα τις μεθόδους διαφθοράς και τις διαδικασίες δωροδοκίας και με με προσχηματικούς λόγους, δήθεν από ενδιαφέρον για την υγεία του ανθρώπου, θέλει να αφαιρέσει από τον άνθρωπο το δώρο του Δημιουργού και να το παραχωρήσει σε εμπορικά μονοπώλια.

Με την υπακοή της πολιτικής εξουσίας που παράγει νομοθετήματα προς όφελος του Κεφαλαίου, με τη συνενοχή της θρησκευτικής εξουσίας, που και εκείνη παράγει τους δικούς της θεολογικούς κανόνες καταλύονται οι φυσικές και μεταφυσικές ελευθερίες του ανθρώπου.

Όμως ήδη η πρόκληση των ερπετών που πλησιάζουν τις υπώρειες του Ολύμπου απέσπασε την προσοχή των θεών και ο Δίας ετοιμάζει τους κεραυνούς για τους θρασείς. Και στέλνει το μήνυμα:

«…Το κακό δεν το μαχόμαστε. Το συμπονούμε, του ανοίγουμε τις θύρες….μας, το εξαγνίζουμε και το αγαπούμε όσο μπορούμε, ωστόσο, μέχρι ένα σημείο: Μέχρι εκεί που το Καλό αρχίζει να ασφυκτιά και να θλίβεται μέσα στη μαύρη πάχνη των Στιγμών…Ο Ουρανός προστατεύει αυτό το πληγωμένο Καλό και ορίζει ότι η ημερομηνία ΧΑΡΙΤΟΣ Έληξε!

Η μάχη ξεκίνησε, γιατί μαχόμαστε την φύση του κακού που δεν σεβάστηκε την αγκαλιά και τη θυσία μας.

Δεν είμαστε Εκδικητές. Διεκδικούμε αυτό που επιτρέψαμε στο όνομα της Αγάπης και της Άνω Ημέρας να χάσουμε, κι αυτό……δεν είναι τίποτε άλλο από τον εαυτό μας….

Και ο άνθρωπος;

Είναι, πια καιρός να ανακαλύψει, έστω εξαναγκασμένος από τη σύνθλιψη που υφίσταται από τις κοσμικές εξουσίες, τη δύναμη του Σπόρου της Αγάπης του Χριστού μέσα του και να αντισταθεί στις μεθόδους υποδούλωσής του, τιμώντας τη Θεία του φύση.

Ο πρώτος καρπός που θα ωριμάσει από το δέντρο του Χριστού θα είναι η αναγνώριση του συλλογικού του καθήκοντος.

Κοινή καταγωγή, κοινή πνευματική διαδρομή με τις υπόλοιπες ψυχές, άρα και καινή συμπόρευση σε κοινούς αγώνες. Ο δρόμος του Χριστού ήταν δρόμος της απάρνησης του προσώπου υπέρ της κοινής σωτηρίας. Αυτός ήταν ο Σταυρός Του.

Το Κεφάλαιο θέλει να οδηγήσει τον πολίτη στα έσχατα όρια υποτίμησης του πνευματικού του μεγαλείου και υποβιβασμού της ευγενικής του καταγωγής. Ανόσιοι συνεργάτες του οι Εξουσίες.

Η συγκεντρωτική Πολιτική εξουσία νομοθετεί κατά τρόπο που οδηγεί σε εξαθλίωση τον πολίτη, επιδεικνύει τη βάρβαρη δύναμή της για να συντηρεί ένα νέφος φόβου και σύγχυσης και έχοντας κατακρεουργήσει τη γενική παιδεία του αποστερεί τη διαύγεια της σκέψης και της κρίσης.

Η Θρησκευτική εξουσία ακρωτηριάζει την πίστη του και αποδυναμώνει την πνευματική του Ισχύ.

Και η εξειδικευμένη Επιστήμη παρέχει στο Κεφάλαιο τον απαραίτητο τεχνολογικό εξοπλισμό.

Για να καταφέρει ο πολίτης να παραμείνει όρθιος, να αντισταθεί και να εκτιναχθεί προς την ελευθερία του, θα πρέπει να υιοθετήσει τρεις στάσεις ζωής.

Πρώτη είναι η έξυπνη «ανυπακοή» στους ανθρώπινους νόμους με την ανάληψη της ανάλογης ευθύνης και δεύτερη η έξυπνη «αμαρτία» έναντι των καθιερωμένων θρησκευτικών κανόνων, όπως τους έχει επιβάλλει το θρησκευτικό ιερατείο.

Τρίτη οφείλει να είναι η μορφωτική του διεύρυνση με δική του πρωτοβουλία προς την κατεύθυνση της Γενικής παιδείας.

Η αποτελεσματικότητα, όμως μιας τέτοιας αντί-στασης προς ανατροπή της Εξουσίας προϋποθέτει τη δικτύωση και τη σύμπραξη με τους ομοίους του, αλλά και τη μη χρήση βίας - κατά μίμηση Χριστού - έναντι των βιαστών του. Τότε ο Σπορέας θα προστατέψει τους σπόρους Του.

τροφή και τέχνη

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013

Βρεθήκαμε στην εκδήλωση διαμαρτυρίας των μαθητών και των καθηγητών των Μουσικών και του Καλλιτεχνικού Σχολείου μπροστά στο υπουργείο Εσωτερικών και μετά στην πορεία τους μέχρι τη Βουλή.

Τραγούδια και συνθήματα περασμένα μέσα από τον παλμό της νιότης και της απορίας για την ακατανόητη λογική των μεγάλων.

Ζητούν να συνεχίσει η Ελλάδα να έχει μέλλον και οι ίδιοι όνειρα!

Τους έχει κιόλας αφαιρεθεί το μεσημεριάτικο φαγητό, που μέχρι πέρυσι θεωρούνταν απαραίτητο για μια υποχρεωτική παραμονή των μαθητών εκτός σπιτιού δέκα περίπου ωρών.

Απαιτούν το ελάχιστο, τη δυνατότητα μετακίνησης στα Σχολεία τους, ώστε να συνεχίσουν την ολοκληρωμένη μόρφωση στην Επιστήμη και στην Τέχνη.

Εργάζονται για να μην πάψει να ενδημεί η Τέχνη στην Ελλάδα, αφού το μέλλον αυτής της χώρας είναι προορισμένο να στηρίζεται στην αυτάρκεια της παραγόμενης τροφής και στα γεννοβολήματα της Μήτρας της Τέχνης.

Πάντοτε τούτος ο τόπος αγκάλιαζε το πάντρεμα της σύλληψης υψηλών Ιδεών και του Κάλλους∙ και αντλούσε την τροφή του από τους καρπούς της γης, τα βοσκοτόπια και τη θάλασσα.

Σ’ αυτό τον συνδυασμό που εξασφαλίζει την πληρότητα και ποιότητα της ζωής θα παραμένει πάντα προσαρμοσμένο το μέλλον της Ελλάδας. Και η ελπίδα του εκκολάπτεται σ’ αυτά τα σχολεία Γνώσης και Τέχνης. Μόνο οι εχθροί του πολιτισμού θα μπορούσαν να πάψουν να τα αγκαλιάζουν και να τα φροντίζουν.

Και βέβαια τα παιδιά δεν έχουν εχθρούς∙ ούτε οι γονείς τους, ούτε οι δάσκαλοί τους.

Κάποιοι, όμως νομίζουν ότι αυτά τα παιδιά είναι οι εχθροί τους.

Σκοτεινές και φοβισμένες ψυχές που βλέπουν παντού εχθρούς και τους προβάλλουν στα πρόσωπα των γύρω τους, στα πρόσωπα των πολιτών, ακόμα και στα πρόσωπα αυτών των νέων.

Γι’ αυτό έστειλαν δυο αξιωματικούς - με τρία χρυσά αστέρια ο καθένας – μαζί με την ακολουθία τους να φυλάγουν την αμπαρωμένη πόρτα του υπουργείου από τα τραγούδια των παιδιών.

Εμείς ούτε όπλα είδαμε, ούτε βρισιές ακούσαμε. Μόνο τα επιστόμια από τα μουσικά τους όργανα είχαν στα χέρια τους και την απόγνωση στην καρδιά τους.

Τροφή ζητούν για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε σαν χώρα, και Τέχνη για να ξαναβρεί το ανάστημά του ο ισοπεδωμένος πολιτισμός.

Οι σχεδιασμοί των προηγούμενων γενιών απέτυχαν να εξασφαλίσουν ευημερία και γαλήνη.

Η βιομηχανία μετέτρεψε τον Άνθρωπο σε ετερόβουλο εργάτη με απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, διέλυσε την παραγωγή της τροφής, εξαφάνισε την παραδοσιακή βιο-Τεχνία και αποθάρρυνε την ανάπτυξη των Τεχνών.

Ο τουρισμός εισήγαγε στην Ελλάδα την αντίληψη του εύκολου κέρδους και προσάρμοσε τον Έλληνα στη νοοτροπία του καιροσκοπισμού και της κερδοσκοπίας. Τα πρώτα παραδείγματα αυτών των αντιλήψεων τα πρόσφεραν ξεδιάντροπα οι πολιτικοί των καιρών μας -  με την πολιτική τους εκτροχίασαν τη χώρα μας από τα πεπρωμένα της και την αληθινή ευ-ημερία.

Και τώρα, τούτα τα παιδιά υψώνουν τη φωνή για να στηριχτεί η δική τους γενιά και να ξαναπάρει η Ελλάδα τον προσανατολισμό του προορισμού της.

Τροφή και Τέχνη! 

ο Bιαστής και ο Βασανιστής

Παρακολουθούσα χθες το βράδυ στους κήπους της ΕΡΤ τη συναυλία ενός μουσικού συνόλου της με τη συμμετοχή και της χορωδίας. Εικόνα και αισθητική απόλαυση γνήσιου υψηλού πολιτισμού!

Με πήρε το παράπονο: πώς σε κατάντησαν έτσι Ελλάδα; πώς κακοφέρθηκαν και στον πολιτισμό σου; πρόσφυγες στο ίδιο μας το σπίτι.

Επιστρέφοντας άρχισα να αναμετρώ τους βιαστές και τους βασανιστές που μας κυβερνούν μισό αιώνα, τώρα.

Πόσο μια σοβαρή παθολογία εντοπισμένη σε μια ανθρώπινη προσωπικότητα τη διαστρέφει και δημιουργεί το κτήνος, το οποίο βιάζει ή βασανίζει ανθρώπινα σώματα.

Αυτή η παθολογία, σκέφτηκα, έχει συγκεντρωθεί στην πολιτική εξουσία του τόπου μας.

Οι περισσότεροί τους παρουσιάζουν την παθολογία του βιαστή.

Υποτιμημένα Εγώ, ανεκπλήρωτοι πόθοι, αποτυχημένες προσπάθειες, παρελθόν στη σκιά ισχυρών προσωπικοτήτων, συχνά δε και η μικρόνοια ως γενεσιουργό αίτιο. Όλα αυτά παράγουν προσωπικότητες που μεγαλώνουν στην αυτοεπιγνωσιακή αβεβαιότητα και στην ατολμία.

Ερχόμαστε, όμως, στη Γη για να αυτο-συνειδητοποιηθούμε και να αυτο-βεβαιωθούμε.

Επομένως, όλες μας οι φιλοδοξίες και οι προσπάθειες συντείνουν προς αυτό το σκοπό.

Αλλά όσο περνάει ο καιρός και η αυτο-βεβαίωση μέσα από τις όποιες πράξεις και κατακτήσεις μας δεν έρχεται, τόσο οι φιλοδοξίες μας επιτείνονται στα πλαίσια, πλέον, της αλαζονείας. Τότε επιδιώκουμε εκείνα, για την απόκτηση των οποίων δεν επαρκούν τα χαρίσματά μας.

Όμως η φιλοδοξία μαζί με την αλαζονεία αποτελεί πνευματικά θανατηφόρο συνδυασμό.

Όλο και πιο πολύ επιζητούμε να επιβληθούμε στο κοινωνικό (και φυσικό) περιβάλλον μας, όλο και πιο πολύ επιδιώκουμε την ποσοτική αύξηση των κατακτήσεών μας. Και για να καταστείλουμε κάθε ηθικό ενδοιασμό, απαξιώνουμε με το μέτρο της δικής μας λογικής τους άλλους ανθρώπους και ολόκληρο το περιβάλλον μας. Για εμάς, πλέον, είναι άψυχα αντικείμενα, μέσα που θα χρησιμοποιήσουμε για τη δική μας ανάδειξη, απλά νούμερα στις λίστες των πελατών μας ή των ψηφοφόρων μας∙ άδεια κορμιά.

Αυτά τα άδεια κορμιά τα θέλουμε δικά μας, για να αποτελέσουν το βασίλειό μας και να τροφοδοτούν την ψευδαίσθηση της βασιλείας μας.

Και τότε ο ένας, ο βιαστής της νύχτας, καιροφυλακτεί να βρει την ανυπεράσπιστη γυναίκα, για να βιάσει το κορμί της, «να την κάνει δικιά του» και με αυτό τον τρόπο να αυτο-βεβαιώσει την αξία του.

Αυτός είναι ο φυσικός βιαστής.

Συνήθως κάποτε ανακαλύπτεται και τότε υφίσταται τις ποινικές συνέπειες της πράξης του.

Ο φανερός βιαστής κινείται στα φώτα της δημοσιότητας. Χρησιμοποιεί τη διαφήμιση του «προϊόντος» του, προκειμένου να αυξήσει το πελατολόγιό του, διαστρέφει την ενημέρωση με τα παπαγαλάκια του (ΜΜΕ), υποβιβάζει ποιοτικά την εκπαίδευση – μη και ζωντανέψουν τα πιόνια – και, αν χρειαστεί, χρησιμοποιεί την απειλή. Αυτή δεν έχει όρια. Ξεκινάει από τη διασπορά υποτιθέμενων κινδύνων και μπορεί να φτάσει μέχρι τη χημική δηλητηρίαση, την οικονομική σύνθλιψη, τη φυλάκιση, ακόμα και την εκτέλεση (εν νομίμω αμύνη του κράτους των βιαστών). Κάνοντας έτσι χρήση της εξουσίας του καταλήγει να βιάζει ολόκληρους πληθυσμούς. Πρόκειται για τον πολιτικό βιαστή.

Αυτός ο βιαστής δεν συλλαμβάνεται και δεν τιμωρείται, γιατί οι νόμοι -  ψηφισμένοι από τον ίδιο - δεν ισχύουν γι’ αυτόν.

Θέλετε ονόματα; Σε ότι η ηλικία μου επιτρέπει να γνωρίζω, από το σκάνδαλο της πρωθυπουργοποίησης του πρώτου Καραμανλή (1955) και μετά όλοι –σχεδόν-οι πρωθυπουργοί ενσάρκωσαν το κτήνος του βιαστή στο κορμί του ελληνικού λαού, πλαισιωμένοι από τους συνδαιτυμόνες και τους χειροκροτητές. Οι μνηστήρες της Ελλάδας γλεντούσαν και έτρωγαν την περιουσία του εξορισμένου Άρχοντα.

Οι βασανιστές, τώρα, αποτελούν διαφορετικές προσωπικότητες. Η παθολογία είναι βαθύτερη και η παρέκκλιση από τον μέσο φυσικό άνθρωπο μεγαλύτερη. Εδώ το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, που ανιχνεύεται σε κατάσταση επικίνδυνης υπερβολής στον βιαστή, εκτρέπεται στη σαδιστική απόλαυση από τον πόνο του άλλου.

Συχνά και τα χαρακτηριστικά της εξωτερικής έκφρασης των βασανιστών, φανερώνουν στους διαισθητικούς τη βαθειά διατάραξη της προσωπικότητας.

Οι οπαδοί της Χριστιανικής θρησκείας θα έλεγαν ότι οι βασανιστές είναι άτομα του Διαβόλου. Για εμάς είναι μηχανισμοί καταστροφής λόγω πλάνης. Άρρωστες προσωπικότητες.

Οι βιαστές δεν είναι απαραίτητα και βασανιστές. Αρκούνται συνήθως στην κατάκτηση και στην κατοχή του άλλου. Εντούτοις πλαισιώνονται από βασανιστές, οι οποίοι σε συνθήκες που βιάζονται άτομα ή ολόκληρες κοινωνίες, βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για τη δική τους απόλαυση βασανίζοντας τα θύματα.

Οι βιαστές ψάχνουν και βρίσκουν τους πάντοτε πρόθυμους βασανιστές και τους χρησιμοποιούν για τους στόχους τους. Ιδίως σε ότι αφορά στην απειλή, τον εκφοβισμό και την εξασθένιση των αντιστάσεων των θυμάτων. Όπως ο σημερινός πρωθυπουργός βρήκε τον επί των οικονομικών υπουργό του.

Ο μεγάλος κίνδυνος για την κοινωνία, είτε για τα μεμονωμένα άτομα είναι, ότι και οι βιαστές και οι βασανιστές πιστεύουν ότι αποτελούν φυσιολογικά άτομα. Δεν αναγνωρίζουν και δεν αποδέχονται τη βαθειά διατάραξη της προσωπικότητάς τους, η οποία τους οδηγεί σε εκτρωματικές επιλογές και τερατόμορφες γεννήσεις.

Ακόμα πιο επικίνδυνη, όμως, είναι η διαστροφή της λογικής των ατόμων της μάζας, που μέσα στο γνόφο της ασυνειδησίας τους και υπό το κράτος του εκφοβισμού που υφίστανται, αποδέχονται σαν φυσική την παρουσία των βιαστών και των βασανιστών, που κυβερνούν τη χώρα μας. Αυτών που οδηγούν το Μεγάλο τους θύμα σε υλική και ηθική εξαθλίωση και προσπαθούν να σβήσουν την πολιτισμική του ταυτότητα.

Όμως το Πνεύμα «όπου θέλει πνει». Και απλώνεται ελεύθερο πέρα από σύνορα και φυλακές σε όλο τον κόσμο, για κείνους που το καλοδέχονται. Αυτό δεν βιάζεται!

Όταν έφτασα στο σπίτι ένα ελαφρό αεράκι δρόσισε το πρόσωπό μου και έφερε στο σκέψη μου μια εικόνα από το μέλλον. Είναι η εικόνα του μέλλοντος της Ελλάδας. Της Ελλάδας της Ευημερίας και της Ελευθερίας. Όχι της τερατόμορφης κεντρικής δυναστικής εξουσίας, αλλά της τοπικής δίκαιης και ελεγχόμενης διαχείρισης.

Την Ελλάδα όπου τα κελάρια των κατοίκων της θα γεμίζουν με την πλούσια παραγωγή, στεριάς και θάλασσας, αυτού του τόπου και το μεσογειακό φως θα εμπνέει τις ψυχές των δημιουργών της Τέχνης.

Αυτή την εικόνα διαφυλάγουμε στην καρδιά μας και την τροφοδοτούμε με τα ρεύματα της ψυχής μας.

η αποκάλυψη της Δικτατορίας

Η πρώτη και χαρακτηριστική πράξη κάθε πραξικοπήματος, κάθε Δικτατορίας ήταν παντού και πάντοτε η κατάληψη και κατάλυση των κρατικών μέσων ενημέρωσης. Και μετά κύκλωναν τα κυβερνητικά μέγαρα.

Σήμερα στην Ελλάδα το δικτατορικό κυβερνητικό καθεστώς έκαμε την επίσημη πρεμιέρα.

Συμπολίτες, αν ως τώρα κάποιοι ακόμα έδιναν πίστη στις απατηλές εξαγγελίες των τελευταίων κυβερνήσεων και βαυκαλίζονταν με τα φληναφήματά τους, τώρα γνωρίζουν, ότι η Ελλάδα, μέσα ακόμα σε μια Ευρώπη, όπου ήδη έχουν καταλυθεί οι ανθρωπιστικές αξίες, έχει επίσημα από σήμερα δικτατορικό καθεστώς.

Το επίσημο πολιτικό πραξικόπημα έγινε σήμερα: 11 Ιουνίου 2013. Μια ακόμα μαύρη σελίδα στην ιστορική σειρά της κατάλυσης της Δημοκρατίας.

Κάποιοι θα απαντήσουν: μα το γνωρίζαμε από πολύ καιρό, από τότε που άρχισε να ποδοπατιέται το Σύνταγμα.

Ναι, αλλά μένατε ξαπλωμένοι εφησυχάζοντες, όσοι ανήκατε ως τώρα στην πλευρά της επάρκειας. Όσοι δεν είχατε ακούσει τον ήχο της φτώχειας και της υποτίμησης του πολίτη. Της κατάρρευσης των ηθικών αξιών και της κατάλυσης της ελευθερίας.

Δεν είχατε αντιληφθεί, ότι συμπλέαμε όλοι στο ίδιο καράβι. Ακόμα και τώρα, που ακούστηκε ο συναγερμός της βύθισης, κάποιοι ακόμα θα εφησυχάζουν, αναμετρώντας τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.

Κατάφεραν πάλι τα συμφέροντα του κεφαλαίου με προδότες τις τελευταίες κυβερνήσεις -και τα φερέφωνά τους- να μας διχάσουν σε νηστικούς και βαρυστομαχιασμένους, σε ελεύθερους και δούλους του χρήματος και του προσωπικού συμφέροντος. Όπως κάποτε σε κομμουνιστές και εθνικόφρονες. Έτσι έφεραν και τότε, έτσι και τώρα την καταστροφή και την οπισθοδρόμηση της Ελλάδας.

Απόψε ήρθε η ώρα. Σηκωθείτε, επιτέλους, όσοι ακόμα απολαμβάνετε τη μαλθακότητα της πνευματικής σας ανυπαρξίας και κάνετε ο καθένας την επανεκτίμησή του για όλους και για όλα. Τολμήστε να αναγνωρίσετε και τον φοβισμένο ή τον βολεμένο εαυτό σας.

Και τολμήστε να συμπράξετε στην κατεδάφιση μιας κυβερνητικής δομής και στην κατάργηση ενός νομοθετικού και εκτελεστικού συστήματος που γεννάει την αδικία. Βγείτε στους δρόμους σε μια διαδήλωση αόριστου χρόνου, για να αφαιρέσουμε τη μάσκα του κυβερνητικού φασισμού, ώστε να αποκαλυφθεί το αποκρουστικό του πρόσωπο.

 

Όποιος παραμείνει στην πλευρά των επιχειρημάτων και της λογικής της κυβέρνησης, όποιοι δεν βγουν στους δρόμους, όποιοι θα παρουσιαστούν από αύριο στην εργασία τους σε δημόσιες υπηρεσίες, σαν να μη συμβαίνει τίποτε, θα είναι από κείνους, πού υπήρξαν πάντοτε οι πρόθυμοι να υπηρετήσουν και να συνεργαστούν με τον Δικτάτορα∙ οι φοβισμένοι, οι μίσθαρνοι, οι δοσίλογοι, οι φασίστες.

Να οραματιστούμε την Ελευθερία, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να βαδίσουμε ο καθένας και μαζί στην προσωπική μας υπέρβαση!

η δημοκρατία του φασισμού

Ο κύριος Σαμαράς (πρωθυπουργός της Ελλάδας για όποιους δεν το γνωρίζουν) τόνισε: «Το δημόσιο συμφέρον είναι πάνω από τις συντεχνιακές ιδιοτέλειες.»

Είμαι βέβαιος, ότι ακούστηκε ωραία στα αυτιά της απαίδευτης μάζας, όπως και εκείνων που βλέπουν τα πράγματα εκ του ασφαλούς, με τις καταθέσεις τους στις ξένες τράπεζες, ή με τις επιχειρήσεις - που με τις ενέργειες των τελευταίων κυβερνήσεων - έχουν εξασφαλίσει φθηνό εργατικό δυναμικό.

Οι περισσότεροι στην Ελλάδα έχουν μεγαλώσει σε καθεστώς δικτατορίας. Έχουμε τις επίσημες δικτατορίες που έχει καταγράψει η ιστορία, αλλά και τη δικτατορία της οικογένειας, τη δικτατορία του σχολείου, της θρησκείας και της κοινής γνώμης.Όλες αυτές οι δικτατορικές συνιστώσες εθίζουν τον πολίτη να υιοθετεί, να υπακούει και να ακολουθεί, όσα γονείς, δάσκαλοι, ιεροκήρυκες, «άρχοντες» και η κοινή γνώμη επιβάλλουν από θέση ισχύος στη νεαρή προσωπικότητα.Είναι οι δικτατορίες που καθιέρωσαν τους πίνακες των ηθικών αξιών και επέβαλαν τα πρότυπα. Διαμόρφωσαν τα τεκμήρια της κρίσης και τους κανόνες συμπεριφοράς. Ενώ, συγχρόνως, θόλωσαν - για να μη διαβάζεται - τη φυσική διαφορετικότητα του ατόμου και πολέμησαν την ελευθερία έκφρασης της ατομικής βούλησης.Μαζί και με την αλλοίωση της ενημέρωσης του πολίτη κατάφεραν να κυριαρχεί όχι το δίκαιο των πολλών, αλλά τα βελάσματα της μάζας.

Δεν εκπλήσσει αυτή η ανωριμότητα του μέσου πολίτη. Η παιδεία που του παρέχεται τον εγκλωβίζει σε έλλειμμα πνευματικής διαύγειας και μνήμης και εμπνέει την ατολμία της αντικειμενικής κρίσης. Αυτή η συνθήκη ευνοεί την Εξουσία (πολιτική και θρησκευτική).Ακόμα ο μέσος νέο-Έλληνας νοιώθει ασφαλής, όταν κάποιος «αφέντης» βρίσκεται πάνω από το κεφάλι του. Από τον τούρκο Πασά μέχρι τον Δεσπότη, τον τσιφλικά, τον τοπικό κομματάρχη, τον εργοδότη-αφεντικό, τον αυστηρό και υπερκαλυπτικό γονέα. Και ο καθένας αξιώνει το σεβασμό, επειδή φροντίζει για το καλό του (!) Η λεγόμενη κοινή λογική αποτελείται από συνδυασμούς Διαστροφής της Αλήθειας και της Φυσικής πραγματικότητας.Έτσι και η λεγόμενη Δημοκρατία σήμερα αποτελεί μια καθαρή Δικτατορία, που κοιμίζει τον πολίτη, γιατί καταφέρνει με τις μάσκες που φοράει, να στρογγυλεύει τις γωνίες του φασισμού.

Το κεντρικό σύνθημα κάθε δικτάτορα ήταν η φράση-σύμβολο στην συνείδηση των πολλών: το συμφέρον της πατρίδας πάνω από το άτομο, το άτομο πρέπει να θυσιάζεται για το καλό της πατρίδας κ.ο.κ.Η καθιέρωση αυτής της αντίληψης ως αξίωμα αποτελεί τη μέγιστη διαστροφή της φυσικής, ηθικής και φιλοσοφικής σύστασης της κοινωνίας των ανθρώπων.

Η Κοινωνία δεν αποτελεί αυθύπαρκτη έννοια, που μπορούμε να την  αναγάγουμε σε σκοπό ζωής των ατόμων που τη συνιστούν.
Η κοινωνία συνεστήθη μόνο για να καλύπτει τις ανάγκες του κάθε ατόμου, όσες το άτομο δεν μπορεί να καλύψει αφεαυτού.

Δηλαδή αξιολογικά προέχει το φιλοσοφικό συμφέρον (διανοητικό, ψυχικό και υλικό) του κάθε Ατομικού «Όντος» και η Κοινωνία υπάρχει για να προστρέχει στην ικανοποίησή του.

Άρα η Κοινωνία ως μόνο σκοπό ύπαρξης έχει την ικανοποίηση των ατομικών αναγκών των μελών της και όχι το αντίστροφο.
Και ασφαλώς η νομοθετική και η εκτελεστική εξουσία αυτόν και μόνο έχουν σκοπό. Την εξυπηρέτηση του πολίτη.

Έχοντας, όμως, η εξουσία, δηλαδή τα άτομα που εκλέγονται – με διαδικασία που παράγει νόθο αποτέλεσμα - για να κυβερνήσουν, έχουν ταυτίσει την ύπαρξή τους με έννοιες γενικού και απρόσωπου περιεχομένου, όπως Πατρίδα – Κράτος – Έθνος – Δημόσιο συμφέρον κλπ. Αυτή είναι η δεύτερη διαστροφή της φυσικής και ηθικής πραγματικότητας.

Με τη βοήθεια, λοιπόν, τέτοιων συνθημάτων τα συγκεκριμένα άτομα της Εξουσίας χρησιμοποιούν τη δύναμή τους επιδιδόμενα σε μια αυθαίρετη και απάνθρωπη εκμετάλλευση και καταδυνάστευση του ατόμου. Η σημερινή κρίση Ηθικής, Αξιών και η καπήλευση Θεσμών έχει τόση ένταση και σαφήνεια, ώστε ο κάθε πολίτης του κόσμου – ιδιαίτερα αυτής της χώρας - να αντιληφθεί επιτέλους ότι ζει σε μια κοινωνία που αποτελεί την πλήρη αντιστροφή του σκοπού της ύπαρξής της. Και ότι η ευθύνη επιμερίζεται στην πολιτική της εξουσία με τους σκοτεινούς της μηχανισμούς, όσο και στα θεωρητικά στηρίγματα που της προσφέρει η συμπόρευση ή η σιωπή εκείνων που καθιερώθηκαν – πάλι από τους σκοτεινούς της μηχανισμούς - ως μέλη της πνευματικής της ηγεσίας.

Πώς διαμορφώνεται, άρα, το προσωπικό χρέος όσων αντιλαμβάνονται τη διαστροφή και την εκτροπή από τη συμπαντική Ηθική και το Φυσικό δίκαιο;Μία είναι η απάντηση: Ανυπακοή! με σύγχρονη ανάληψη της ευθύνης και των συνεπειών από τη σύγκρουσή τους με τον ανθρώπινο νόμο.

Ο κύριος Σαμαράς χαρακτήρισε την απεργία των καθηγητών ως συντεχνιακή ιδιοτέλεια. Αν πρόκειται για απόφαση τέτοιου είδους, τότε ανήκει στους σκοτεινούς μηχανισμούς της εξουσίας. Η ευθύνη είναι δική σας.Αλλά εμείς οι άλλοι πολίτες την βλέπουμε σαν κίνηση νόμιμης άμυνας στην παράνομη δραστηριότητα της κυβερνητικής εξουσίας.Μάλιστα μέσω της απεργίας των καθηγητών και ελπίζω και των δασκάλων  αμύνεται ολόκληρη η κοινωνία, επειδή ολόκληρη η κοινωνία και ο πολιτισμός πλήττεται από τα μέτρα που παίρνετε αυθαίρετα εναντίον της παιδείας και του μέλλοντος της χώρας.Γι’ αυτό στην όποια διαδήλωση των εκπαιδευτικών θα βρισκόμαστε όλοι οι πολίτες άσχετα αν έχουμε σχέση με τις επικείμενες εξετάσεις, άσχετα από το οποιοδήποτε επάγγελμά μας, άσχετα αν είμαστε  αδιόριστοι, απολυθέντες, άνεργοι ή συνταξιούχοι. Όλοι οι πολίτες!Γιατί θα είναι η άμυνά μας απέναντι στην πολιτική εξουσία που προδίδει την πατρίδα και τους πολίτες και επιστρατεύει κάθε ανήθικο μέσον προκειμένου να προσποριστεί «χρήμα» σε βάρος της ποιότητας της ζωής και του πολιτισμού.

Προσωπικά είμαι βέβαιος, κύριε Σαμαρά ότι δεν έχετε συναίσθηση των εγκλημάτων σας. Θα χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα, που θα πρέπει να το καταλάβετε. Οι παλιοί σαμαράδες έφτιαχναν ένα σαμάρι στα μέτρα του ζώου. Εσείς θέλετε το ζώο να φορέσει ένα σαμάρι στα μέτρα που τα αφεντικά σας επέβαλαν. Όμως οι πληγές αυτού του ζώου κιόλας πυορροούν και δεν θα προσφέρεται πλέον σαν υποζύγιο, επειδή δεν αντέχει, πια να σηκώνει το βάρος σας.

Ζητώ συγνώμη που στο παράδειγμα με τη λέξη ζώο χαρακτηρίζω τον πολίτη. Αλλά μόνο έτσι θα μπορούσε να καταλάβει ο πρωθυπουργός και ο εσμός της εξουσίας και επειδή ο "μεγάλος" αρχηγός του κόμματός του, ο Καραμανλής, όταν κάποτε μετρούσαν τους ψήφους και μοίραζαν τα ρουσφέτια έλεγε: αυτά τα ζώα είναι δικοί μας. Έτσι αποκαλούσε τους Λάκωνες, επειδή στην πλειοψηφία τους ψήφιζαν την ΕΡΕ.

Και οδηγώντας στα ακραία όρια την κατάσταση σύγχυσής του και την ανοησία του, ο κύριος Σαμαράς, επανέλαβε την εκτίμησή του για την οικονομία ότι «η πτώση σταμάτησε και σύντομα αρχίζει η άνοδος», προέβλεψε δε ότι «το 2013 θα είναι η τελευταία δύσκολη χρονιά» και πρόσθεσε: «Το Μνημόνιο σε 2-3 χρόνια δεν θα υπάρχει πια. Και σύντομα κανείς δεν θα ασχολείται μαζί του…..».

Προφανώς το σκέφτηκε αυτό, επειδή σβήστηκε από τη μνήμη των πολιτών το άλλο μνημόνιο, του Πιπινέλη, σύμφωνα με το οποίο ο Καραμανλής πρόδωσε την υπόθεση της Κύπρου και έμπλεξε την Ελλάδα σε σύγκρουση με την Τουρκία, προκειμένου να γίνει ο ίδιος πρωθυπουργός.

Αυθόρμητα, όμως, αναδύεται μια ερώτηση και την απευθύνουμε στον κύριο Σαμαρά: δηλαδή σε 2-3 χρόνια θα έχουν χορτάσει πια οι πεινασμένοι εξαιτίας των μνημονίων, θα έχουν στεγαστεί οι άστεγοι, θα έχουν ξαναβρεί εργασία οι άνεργοι, θα έχουν ξανανοίξει οι μικροεπιχειρήσεις; Δεν θα υπάρχουν ορφανά από τις αυτοκτονίες των γονιών τους; Θα έχουν γιατρευτεί τα μάτια και οι ψυχές όσων δοκίμασαν τα χημικά σας, θα έχουν ξεθωριάσει τα σημάδια από τις κλωτσιές των φρουρών της εξουσίας σας; Θα έχουν ξαναβρεί την υγεία τους και την ψυχική τους ισορροπία όσοι αρρώστησαν από έλλειψη φαρμάκων, όσοι κατέφυγαν στην ψυχοθεραπεία; Θα έχει διαλυθεί το νέφος της απελπισίας και των καμένων ονείρων, που πλανιέται πάνω από τη χώρα μας;

Και θα έχει διαγραφεί το εξωτερικό χρέος, το οποίο επικαλείσθε ως δικαιολογία των εγκλημάτων σας;

Όλα αυτά, κύριε Σαμαρά, δεν αποτελούν τα άρθρα των μνημονίων που υπογράψατε;

η Ανάσταση στο Πελίτι

Έμαθα για τη φετινή γιορτή των σπόρων, για το πλήθος των Ανθρώπων που ήρθαν με τις καρδιές τους ανοιχτές, στην ανταλλαγή σπόρων και συναισθημάτων, στην καλλιέργεια σχέσεων ανάμεσα σε ανθρώπους, ανάμεσα σε ανθρώπους και Γης.

Για μια πολυεθνική κίνηση αδελφοποίησης και αντίστασης.

Πάσχα και ο Χριστός μόλις αναστήθηκε. Άνοιξη και ο σπόρος μόλις βλάστησε.

Ένα τόσο δα θεϊκό σημάδι ο σπόρος. Συμπύκνωση Αγάπης και Σοφίας! Παραχώνεται για να βλαστήσει στο φως.

Ένα τόσο δα σποράκι πριν από το Big Bang. Και έπειτα το Σύμπαν!

Ένα τόσο δα πνευματικό σποράκι κι ο άνθρωπος. Αγάπη-Σοφία! Σπέρνεται σ’ ένα χωματένιο κορμάκι, για να γίνει λουλούδι και να καρπίσει στο χωράφι της κοινωνίας. Και σαν ξεσποριάσει ετοιμάζεται για την επόμενη Άνοιξη…

Ο Σπόρος, ο Άνθρωπος και ο Χριστός. Αστραπές του Ουρανού στα σπλάχνα της Γης.

Κύκλοι ζωής: ο μικρός, ο πιο μεγάλος, η αιωνιότητα.

Πέθανε ο Ιησούς και αναστήθηκε ο Θεός.

Πέθανε ο σπόρος κι ανασταίνεται το δέντρο.

Πεθαίνει ο άνθρωπος και ανασταίνεται ο Άγγελος.

Και στο Πελίτι οι ζωντανοί σπόροι της ανθρωπότητας έσφιγγαν στις παλάμες τους τα σύμβολα της αέναης ζωής και αντάλλασσαν το άρωμα της καρδιάς τους.

Το σύνθημα στο μέτωπό τους: από χέρι σε χέρι, από καρδιά σε καρδιά!

Κανένας πεινασμένος – αυτάρκεια για όλους!

Αυτάρκεια, το γνώρισμα του Θεού. Αυτάρκεια, ο τρόμος της Εξουσίας.

Εκεί και ο Αναστημένος. Να νοστιμίζει με ευλογία το φαγητό στα καζάνια. Να μην πεινάσουν, να μη διψάσουν, να μην ασθενήσουν οι μικροί Του αδελφοί. Στην άγια Τράπεζα του Πελίτι λειτούργησε ο Ίδιος! Ακούσαμε το κάλεσμά Του λίγες μέρες πριν∙ μετά την Ανάσταση: Η τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες!

Κι όμως σήμερα οι  μικροί αδελφοί Του ακόμα πεινάνε και διψάνε και ασθενούν και φυλακίζονται. Εξαιτίας τυφλών οδηγών. Που απλώνουν αλαζονικά τα βήματά τους στη σπαρμένη γη, δίχως να λογαριάζουν την κραυγή του σπόρου.

Οι πλανημένες ψυχές στο σκοτάδι της αγνωσίας, που δεν υποπτεύονται καν τη θεϊκή σπορά στο βάθος της κάθε ανθρώπινης καρδιάς. Βασανίζουν ανθρώπινες υπάρξεις που προσπαθούν να ψηλώσουν στο χωράφι της κοινωνίας, για να αντικρίσουν τον Ήλιο.

Λησμόνησαν το πέρασμα του Μεγάλου Σπορέα. «Εξήλθεν ο σπείρων του σπείραι τον σπόρον αυτού» Και έκαναν πέτρα τη δική τους γη, τριβόλους και αγκάθια.

Κι όταν επιστρέψει ο Σπορέας την ώρα της συγκομιδής;;;

Η σπορά, όμως, ποτέ δε χάνεται και ο σπόρος πάντοτε ανασταίνεται∙ ακόμα και μέσα από τους βάτους!

Ο Χριστός αναστήθηκε και φέτος όπου υπήρχε καρδιά να τον δεχτεί. Αλλά στο Πελίτι κάθισε να ξεκουραστεί να φάει και να χαρεί. Γιατί αυτός ο τόπος έχει γίνει μια μεγάλη αποθήκη Θεού. Ένα καθρέφτισμα της πλάσης Του.

Κάθε χρόνο και πιο πολλά λουλούδια, κάθε χρόνο και πιο νόστιμοι καρποί. Αυτή είναι η ευχή μου στον Παναγιώτη και στη Σοφία.

Μαζί με τον χαιρετισμό της Ανάστασης: Ο Χριστός Ανέστη στο Παρανέστι!