Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

φυσική και μεταφυσική εκλογολογία





Εκλογές και πολιτική. Δυο όροι που πηγαίνουν μεταξύ τους πολύ φυσικά.
Εκλογές και μεταφυσική, όμως, ποια σχέση μπορούν να έχουν μεταξύ τους;
Καμιά, θα έλεγε κάποιος. Οι Εκλογές αποτελούν μια πολύ γήινη πρακτική διαδικασία: κόμματα, μισθοί, ψέματα, ρουσφέτια, εργασιακές συμβάσεις, φόροι…
Και η Μεταφυσική; κάτι μεταξύ χαμηλής νέφωσης και γαλάζιου καλοκαιριάτικου ουρανού. Πώς να ταιριάξει το ρουσφέτι και το ψέμα με το γαλάζιο ουρανό;
Κι όμως πιο πολύ από κάθε άλλο όρο η Μεταφυσική θα έπρεπε να έχει λόγο και συμμετοχή κύρους σε κάθε περίοδο άσκησης του εκλογικού δικαιώματος και ιδίως σε κάθε περίπτωση πολιτικής κρίσης.

Θυμάμαι, μόλις είχα αποφοιτήσει από την ιατρική σχολή, όταν δέχτηκα την πρόσκληση να γίνω μέλος μιας σχολής εσωτερικής – μεταφυσικής –φιλοσοφίας.
Τότε, ένας από τους κανόνες διαμόρφωσης της ηθικής προσωπικότητας που μου υποδείχθηκε ήταν: τηρούμε απαρέγκλιτα τους νόμους του κράτους στο οποίο ανήκουμε.
Τη θεώρησα απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή μου σε ένα κράτος Δικαιοσύνης και Ελευθερίας. Κάτι ανάλογο με το «…ως εν ουρανώ και επί της γης».
Η πρώτη μου συμμόρφωση με τον κανόνα «τηρώ τους νόμους του κράτους» ήταν η προσεχτική τήρηση του νόμου - όρκου του Ιπποκράτη στις σχέσεις μου με τους ασθενείς και η σχολαστική καταγραφή και δήλωση του εισοδήματός μου στις σχέσεις μου με τον κρατικό μηχανισμό.
Το πρόσωπο της αδικίας το γνώρισα σύντομα. Πρώτα ήταν η αντίδραση των συνδικαλιστικά οργανωμένων παλιών γιατρών σε βάρος των νεοεισερχόμενων στην ελεύθερη άσκηση του επαγγέλματος. Με πίκραναν, αλλά τους δικαιολόγησα. Η μεταφυσική παιδεία μου με είχε διδάξει τον οικουμενικό νόμο της Ανομοιότητας∙ και σεβάστηκα τη διαφορετικότητά τους. Ήταν άνθρωποι!

Έπειτα ήρθε η αδικία από το οργανωμένο κράτος. Έχεις δηλώσει τόσα εισοδήματα. Εμείς θα σου βάλουμε λίγα παραπάνω «δεν μπορεί κάτι έχεις κρύψει» ήταν η συλλογιστική τους. Τι κι αν ζητούσα σεβασμό στη δήλωσή μου. Τι κι αν ζητούσα να ασκήσουν μόνιμο έλεγχο της κίνησης του ιατρείου μου. Ήταν ανένδοτοι και αναγκάστηκα να πληρώσω φόρο μεγαλύτερο της δικής μου οικονομικής πραγματικότητας.
Αυτό δεν το δικαιολόγησα ποτέ.
Από τότε, τον κανόνα της τήρησης των νόμων του κράτους, που μου συνέστησε η σχολή της πρώτης μεταφυσικής μου παιδείας, τον άδειασα στο χώμα, έφτυσα επάνω του και τον έλιωσα με τα παπούτσια μου.

Κατέφυγα στην ιστορία των μεταφυσικών σχολών και άρχισα να μετράω τα κινήματα για κοινωνική δικαιοσύνη και ελευθερία της έκφρασης, που υφάνθηκαν και προετοιμάστηκαν σε τέτοιες σχολές του παρελθόντος.
Το κίνημα των Carbonari στις αρχές του 19ου αιώνα με αφετηρία το βασίλειο της Νάπολης.
Για μισό περίπου αιώνα ιδρύθηκαν καρμποναρίες σε διάφορα μέρη της Ιταλίας και το κίνημα μεταφέρθηκε και στη Γαλλία και στην Ισπανία.
Είχε προηγηθεί η Γαλλική επανάσταση. Αλλά μετά την ήττα του Ναπολέοντα είχε αρχίσει σε διάφορα ευρωπαϊκά κράτη η παλινόρθωση των ηγεμονιών.
Τον ίδιο καιρό περίπου κηρύχθηκε η Ελληνική επανάσταση, η οποία είχε άμεσο συσχετισμό με το κίνημα των Καρμπονάρι (Κάλβος, Καποδίστριας, Γαριβάλδης και φιλέλληνες της Ελληνικής επανάστασης).
Ήταν προοδευτικοί και χειραφετημένοι που έπρεπε να προετοιμάσουν τη δράση τους μέσα στους κόλπους μυστικών σχολών προς όφελος πάντοτε της ανθρωπότητας. Ανθρωπότητα: μια τεράστια και αδρανής μάζα αδαών και πλανημένων πολιτών, οι οποίοι αναμφίβολα θα επιδοκίμαζαν την απελευθέρωση, όταν θα ερχόταν, αλλά κανένας δεν περίμενε να συμμετάσχουν ιδιαίτερα στην προετοιμασία της….(Χόμπσμπαουμ Ε. Τζ.)
Οι πρωτεργάτες αυτών των κινημάτων φιλελεύθερα άτομα, δημοκράτες αντικληρικαλιστές, βρεθήκαν αυτομάτως εκτός των νόμων των κρατών της Ευρώπης και εκτός των κανόνων της βολεμένης κοινωνίας των προυχόντων και του κλήρου.  
Η Ιερή συμμαχία, τότε και οι Πάπες φρόντισαν να διαλύσουν τα απελευθερωτικά αυτά κινήματα και να εξοντώσουν τα μέλη τους.

Καθώς, λοιπόν, εισχωρούσα στο παρελθόν αυτών των μεταφυσικών σχολών, η ιστορία τους αποδείκνυε συχνά ότι όχι μόνο δεν επέβαλαν ως υποχρεωτική την τήρηση των νόμων του κράτους, αλλά μόνο ως εξωτερική εικόνα των σχολών θα μπορούσε να ισχύει το παρόμοιο.
Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Η ορθή γνώση των συμπαντικών νόμων αποδεικνύει πολλές φορές ότι οι νόμοι των ανθρώπινων κοινωνιών συχνά εναντιώνονται με αυτούς. Επομένως για τον πορευόμενο την οδό της μεταφυσικής αλήθειας, που σέβεται και τηρεί τους συμπαντικούς νόμους, συχνά προκύπτει  η ηθική υποχρέωση της μη τήρησης των ανθρώπινων νόμων.

Προκύπτει, επομένως το εσωτερικό (μεταφυσικό) ερώτημα. Σε κάποια περίπτωση ή σε μια μονιμότερη κατάσταση, όπου οι νόμοι της ανθρώπινης κοινωνίας εναντιώνονται προς τους συμπαντικούς νόμους, ποια θα έπρεπε να είναι η συνειδησιακή θέση και η κοινωνική στάση των μελών των φιλοσοφικών συστημάτων;
Δηλαδή άτομα, τα οποία είχαν γαλουχηθεί με τον έρωτα της κοινωνικής ελευθερίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης, όταν συναντηθούν με τα ενάντια νομοθετικά δημιουργήματα δυναστικών καθεστώτων είναι φυσικό να κινηθούν άλλοτε αποτελεσματικά, άλλοτε όχι εναντίον της ανθρώπινης καταπίεσης.
Εξάλλου, πάντοτε τα δυναστικά καθεστώτα ήταν και είναι εδραιωμένα σε νομοθετικά πλαίσια, που εξυπηρετούν τα προσωπικά συμφέροντα κάποιων. Τα τελευταία 50 περίπου χρόνια έχουμε άφθονα στοιχεία που αναδεικνύουν τη διεφθαρμένη συνείδηση των πολιτικών και τη μειωμένη ικανότητά τους να διαχειριστούν τις εξουσίες τους για όφελος των πολιτών.
Συγχρόνως, όμως, μέσα από την έλλειψη γνώσης των πτυχών της ελληνικής ιστορίας και την άγνοια των ανθρώπινων Αξιών, έχει  αναδειχθεί μια διεστραμμένη νοοτροπία των πολιτών, με μια παθητικότητα, με την απεμπόληση του προνομίου της διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους και με τη θελημένη ακύρωση της μνήμης τους στην ώρα της κάλπης.

Οι πρόσφατες εκλογές έδωσαν την ευκαιρία σε όσους δεν το γνώριζαν, να εκτιμήσουν πόσο μεγάλη θα πρέπει να είναι στην Ελλάδα η αδρανής μάζα των αδαών και πλανημένων πολιτών και πόσος θα υπολογιστεί ο αριθμός των προοδευτικών και χειραφετημένων, που θα εργαστούν προς όφελος των ίδιων, αλλά και της αδρανούς μάζας.
Θα διαφανεί, επίσης, πόσο η λεγόμενη οικονομική κρίση έφερε τις ζητούμενες αλλαγές στους κοιμισμένους πολίτες.
Θα μπορέσουμε να εκτιμήσουμε το μέγεθος της αφύπνισης συνειδήσεων, τη διάθεση να ξεφύγουν από τον εφησυχασμό του α-πολιτικού και να ξεβολευτούν. Να μετρήσουμε τη συναίσθηση συλλογικής ευθύνης, την αρετή και την τόλμη, προϋποθέσεις της Ελευθερίας.

Δυο βραδινές συναντήσεις κάποιων από εμάς και των φίλων μας στον κύκλο με τις λεβάντες του αστικού Αγρού, μας έδωσε την ευκαιρία τον τελευταίο καιρό να δούμε πίσω από την επιφάνεια των ημερών μας, τις βαθύτερες και αόρατες ψυχικές και πνευματικές ποιοτικές κινήσεις.

Η Ελλάδα βρίσκεται αυτή τη φορά στο επίκεντρο των παρατηρήσεων της διεθνούς κοινής γνώμης. Πειραματόζωο καταντήσαμε εξαιτίας της διεστραμμένης προδοτικής συμπεριφοράς των πολιτικών της χώρας και της έλλειψης παιδείας των πολιτών.
Άραγε θα ξαναμπεί στην πρωτοπορία για την επιστροφή στη Δημοκρατία και στην απελευθέρωση από τη θηλιά, που της πέρασε στο λαιμό η συνομωσία του διεθνούς κεφαλαίου;
Θα ξεκινήσει η Επανάσταση;

Στις μέρες μας χρειάζεται μια νέα επανάσταση με άλλο πρόσωπο, αλλά εξίσου  αναγκαία με εκείνη του 821.
Ποιοι θα μπουν μπροστά; Ποιοι θα οδηγήσουν τη μάζα;
Οι άνθρωποι της διανόησης είναι παραδομένοι στην αυτό-αναγνώριση και στις καριέρες τους. Τα «πνευματικά» σωματεία ή μεταφυσικά τάγματα, ή όπως αλλιώς ονομάζονται στις μέρες μας, έχουν συμπεριλάβει στις καταστατικές τους διατάξεις την υποχρέωση των μελών να τηρούν απαρέγκλιτα τη νομοθεσία του κράτους και να μην διαφοροποιούνται σκανδαλωδώς από τα κοινωνικά ήθη της εποχής. Τα μέλη δογματικών παρα-θρησκευτικών σωματείων, όπου επιβάλλεται η βούληση μιας συγκεκριμένης ηθικής, είδαμε ότι εξεγείρονται όταν θιγεί η περιουσία του κλήρου, όταν προβληθεί στον κινηματογράφο κάποιο έργο του Καζαντζάκη, ή όταν είναι να απαλειφθεί το θρήσκευμα από τις ταυτότητες.
Μένουν γι’ αυτή την Επανάσταση τα μοναχικά πνεύματα, οι αιρετικοί για τους πολλούς, οι ώριμες προσωπικότητες ασχέτως φυσικής ηλικίας και οι νέοι στη φυσική ηλικία, που δοκιμάζουν τη δύναμή τους στην πρώτη τους επανάσταση απέναντι στο οικογενειακό τους πιεστικό κατεστημένο. Κι αυτοί όσο προλάβουν, πριν εξαναγκαστούν να συμβιβαστούν και να υποκύψουν στην ισοπέδωση κάτω από τις ανελέητες κοινωνικές συνθήκες.

Ωρίμασε ο καιρός για την κοινωνική Επανάσταση. Οι εξαιρέσεις από το κοπάδι έχουν φτάσει σε κάποιο κρίσιμο αριθμό. Και η σύνθλιψη της μάζας φαίνεται να καθιστά τη μεγάλη έκρηξη ευκολότερη από ποτέ.
Τέτοιοι είναι σήμερα οι καιροί.

Τίποτε δεν τελείωσε με αυτές τις εκλογές. Στα χαρακτηριστικά της Βουλής της διαφθοράς που γνωρίζαμε προστέθηκαν και τα γνωρίσματα του σκληρού προσώπου της απάνθρωπης φασιστικής νοοτροπίας.
Ξεχωρίζω μόνο σαν αισιόδοξα μηνύματα τον πολυκομματισμό, την αριστερή μετακίνηση του κέντρου βάρους της σύνθεσής της και τις σαφέστερες αντιμνημονιακές εξαγγελίες.
Τώρα αρχίζουν οι διαδικασίες που απαιτούν μεγαλύτερη ενέργεια και συνειδητή συμμετοχή των πολιτών στα δρώμενα. Τώρα αρχίζει η αποξήλωση του κράτους της φθοράς εξαιτίας της διαφθοράς των ιδιοκτητών του, προκειμένου να ανοικοδομηθεί ένα φωτεινό σπίτι όπου θα κατοικήσουν οι πολίτες των επόμενων γενεών.
Και εμείς πρέπει να είμαστε έτοιμοι.

1 σχόλιο:

  1. Δεν πρόκειται για επανάληψη της ιστορίας, όπως ο νους αρέσκεται: να επιστρέφει στο παρελθόν για να έχει σημείο αναφοράς. Δεν μπορεί να υπάρξει "αρχηγός", ούτε κάποιος "φωτισμένος" που θα "ηγηθεί της απελευθέρωσης". Είναι όλα διαφορετικά τώρα και υπάρχει λόγος για αυτό. Δεν έχει εντοπιστεί και κατανοηθεί ακόμα (εννοώ από την πλειονότητα).

    Ο φόβος και η σκλαβιά (του νου) καλά κρατεί Ντίνο μου. Η αλαζονεία και η άγνοια περνούν για γνώση και θέσεις ταυτότητας ακλόντηες και αμετακίνητες.

    Θέλεις να πάρεις μια μικρή γεύση με τα ερωτήματα που τολμώ κατά καιρούς (ρισκάροντας την υποτιθέμενη εικόνα μου που δεν υπηρετώ γιατί υπηρετώ μόνο την Αλήθεια του Εαυτού μου) και τις απαντήσεις που πέφτουν με τόση ευκολία σαν βροχή στο όνομα της ανωνυμίας (θαρρούν) του διαδικτύου; http://www.facebook.com/learnyourself/posts/3646617078357?notif_t=feed_comment

    ΑπάντησηΔιαγραφή